Ο Jorge Lorenzo είπε ότι δεν είναι το άτομο που ήταν στην αρχή της σαιζόν και παραδέχεται ότι κάνει προσπάθειες να οδηγήσει μετά από μια σειρά από σοβαρά ατυχήματα τους τρεις περασμένους μήνες.
Ο rookie του MotoGP έκανε μια εντυπωσιακή αρχή της σαιζόν. Πήρε τρεις θέσεις στο βάθρο, μια νίκη και δύο άλλες στους πρώτους τρεις αγώνες της χρονιάς. Η φόρα του όμως κόπηκε απότομα όταν έσπασε τους αστράγαλούς τον Μάη στην Σαγκάη.
Σχεδόν σε κάθε αγώνα από τότε έχει κτυπήσει, έχει πάθει διάσειση, τραυματίστηκε στο χέρι τον Ιούνιο και έσπασε τρία κόκαλα στο πόδι του στην Laguna Seca. Αποκάλυψε ότι φοβάται τώρα να οδηγήσει και είναι απεγνωσμένος να ανακτήσει την αυτοπεποίθηση που είχε στην αρχή.
«Οι καταστάσεις έχουν αλλάξει. Δυστυχώς, είχα πολλές συνεχόμενες πτώσεις και αυτό με έκανε να φοβηθώ την μοτοσικλέτα, δεν είμαι ο άνθρωπος που ήμουν στην αρχή», είπε ο Lorenzo.
«Σε αυτό το ανταγωνιστικό επίπεδο, εάν φοβάσαι έστω και λίγο την μοτοσικλέτα και χάσεις την αυτοπεποίθηση σου, τότε είσαι τελειωμένος. Συνήθως δεν φοβάμαι τις πτώσεις ούτε τους τραυματισμούς αλλά τώρα είμαι σε κρίση και δουλεύω ώστε να καταφέρω να ξεφορτωθώ αυτό το φόβο».
«Η καλύτερη λύση είναι να περνώ χρόνο πάνω στη μοτοσικλέτα και να την οδηγώ πάντα με τον καλύτερο τρόπο για να ανακτήσω την αυτοπεποίθηση μου και να καταλάβω ότι δεν είναι τόσο επικίνδυνο όσο νομίζω εγώ τώρα. Είναι ένα επικίνδυνο άθλημα αλλά όταν ο οδηγός έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του και στην μοτοσικλέτα, καταφέρνει μια σχέση χωρίς κίνδυνο. Πρέπει να το καταφέρω αυτό».
Ο Lorenzo πιστεύει ότι ξεκίνησε τους αγώνες σπρώχνοντας πολύ δυνατά και πλήρωσε τώρα το τίμημα. Λέει ότι πρέπει να γίνει πιο συντηρητικός για το υπόλοιπο της σαιζόν.
«Κάποιες φορές πήγαινα πιο γρήγορα απ’ ότι χρειαζόταν η στροφή, η μοτοσικλέτα και τα ελαστικά. Είναι πιο σημαντικό να καταλάβεις ότι πρέπει να είσαι πιο συνεπής αλλά μέσα στα πλαίσια, όχι περισσότερο από 95% σε κάθε γωνιά κάθε πίστας.
Φοβάται ότι η τωρινή του κατάσταση θα επισκιάσει την αξιοσημείωτη του επίδοση στην αρχή της σαιζόν εάν συνεχίσει το ίδιο. «Νομίζω όλοι γνωρίζουν πόσο γρήγορα μπορώ να πάω στις κατάλληλες συνθήκες, αλλά δεν πρέπει να νιώθω ικανοποιημένος με αυτό γιατί οι άνθρωποι γρήγορα ξεχνούν. Εάν δεν τα΄ρξω γρήγορα πάλι είναι εύκολο να υπάρξουν αμφιβολίες για μένα. Θέλουν να πάω γρήγορα αλλά τώρα δεν είμαι σε θέση να ικανοποιήσω αυτές τους τις προσδοκίες, οπότε δεν νιώθω χαρούμενος. Δουλεύω σκληρά για να γίνω όπως πριν. Προσπαθώ να οδηγώ πιο ασφαλή και νομίζω ότι μια μέρα όλοι θα δουν τους καρπούς των προσπαθειών μου».
